Bedankt voor dit bezoek. Viruswaarheid gaat door als Voorwaarheid!

Het verraad van het Europese Hof

Door Mr. Jeroen Pols

Dit artikel is integraal overgenomen uit De Andere Krant Nr. 47, 3-10 december 2022

Op 4 november 1950 tekenden de lidstaten van de Raad van Europa het Europese mensenrechtenverdrag (EVRM). Met de tirannie, gruwelijkheden en minachting voor de menselijke waardigheid van de Tweede Wereldoorlog nog vers in het collectieve geheugen mochten vrijheden en fundamentele mensenrechten nooit meer ondergeschikt gemaakt worden aan kwaadaardige aspiraties van machtswellustige leiders. Het Europese Hof voor de Rechten van de Mens kreeg als baken van beschaving en hoop voor de mensheid de taak toe te zien op naleving van het verdrag. 

De droom van naoorlogse generaties op een op mensenrechten en vrijheden gebaseerde rechtvaardige en vreedzame wereld is zeventig jaar later vervlogen. Bij de totstandkoming van het verdrag kon niemand zich voorstellen dat het EVRM gekaapt zou worden om de Europese bevolking te onderdrukken en knechten. Dat is precies wat afgelopen jaren plaatsvindt: zowel hogepriesters van de COVID-19-cultus als de klimaatreligie rechtvaardigen tirannieke en mensonterende maatregelen met verwijzing naar dit verdrag, met name artikel 2 EVRM, het recht op leven. Dit is een juridische en morele perversiteit zonder precedent. 

Staten hebben volgens dit artikel twee opdrachten: ieders recht op leven beschermen en een verbod op opzettelijke ontneming van het leven. Het verdrag verbiedt tegelijkertijd om de bepalingen te gebruiken met het doel andere rechten uit te schakelen zoals tijdens de coronacrisis gebeurde: het hele palet van klassieke vrijheidsrechten en zelfs het recht op lichamelijke zelfbeschikking werden op het corona-altaar geofferd om ouderen en zwakkeren te beschermen. Het Europese Hof verzaakte haar plicht en liet Europese burgers tegenover hardvochtige overheden in de kou staan: de rechters verkondigden met strakke mondkappen bedekte gezichten hun uitspraken en legitimeerden en faciliteerden met droge ogen het grootste medische bedrog uit de geschiedenis. Net als lagere rechtspraak gaven zij slechts op ondergeschikte punten kritiek op de mensonterende maatregelen.

Ook in de klimaathoax hoeft de mensheid niet te rekenen op enige bescherming. Integendeel, net als de Nederlandse Hoge Raad in de Urgendazaak zal het Europese Hof lidstaten dwingen om de 2030-doelstellingen te behalen. In een tegen Portugal aangespannen zaak luidt de klacht dat door tekortschietende maatregelen de opwarming niet beperkt blijft tot ruim onder de twee graden, zoals afgesproken met het Parijsakkoord uit 2015. Door de opwarming van de aarde zou het aantal bosbranden toenemen waardoor klagers gezondheidsrisico’s lopen zoals slaapstoornissen, allergieën ademhalingsmoeilijkheden. Ook zouden klagers geschaad kunnen worden door een toename van krachtige stormen. Het Hof behandelt deze hallucinante zaak met voorrang. 

De Hoge Raad veroordeelde de staat in het Urgenda-arrest om de kooldioxide-emissie in 2020 met minimaal 25% te reduceren: het uitblijven van maatregelen zou een schending zijn van artikel 2 en 8 EVRM, het recht op gezinsleven. Milieuvervuiling kan volgens de hoogste nationale rechtscollege immers het welzijn van personen aantasten en hen beletten van hun woning te genieten op een wijze die hun privé- en gezinsleven nadelig beïnvloedt. 

Dit is pas het begin, want in 2050 mag er helemaal geen uitstoot meer zijn. In het eindeloze gezever van deze uitspraken is geen woord te vinden over de gevolgen voor de fundamentele rechten van de bevolking bij een verbod op fossiele brandstoffen. Iedereen met een gezond denkvermogen begrijpt dat dit soort waanzinnige doelen alleen haalbaar zijn met onvoorstelbare offers in welvaart, welzijn en gezondheid waarbij klassieke vrijheidsrechten voorgoed door de shredder gaan.

Ook het Europese Hof is net als de nationale rechtspraak door en door gecorrumpeerd en ondersteunt de machtsgreep van het 2030-fascisme. Het European Centre for Law and Justice (ECLJ) waarschuwde in 2020 voor de vervlechting van het Hof met Ngo’s: maar liefst 22 van de 100 EVRM-rechters zijn voormalig werknemers van de Open Society Foundation of andere door George Soros gefinancierde organisaties. Ook is de miljardair samen met Bill Gates de grootste sponsor van de Raad van Europa die in 2015 een speciaal fonds oprichtte om de herkomst van de gelden te verhullen. Het ECLI waarschuwt dat we niet met rechters maar activisten te maken hebben.

De WEF-kliek infiltreerde en kaapte daarmee het symbool voor een vreedzaam en rechtvaardig Europa om een mensonterende agenda te faciliteren en legitimeren. Deze rechters verraden Europa als waardengemeenschap en zijn medeplegers van misdaden tegen de menselijkheid.       

Meld je aan voor de nieuwsbrief