Bedankt voor dit bezoek. Viruswaarheid gaat door als Voorwaarheid!

Shaming and blaming

Deze column is eerder gepubliceerd in De Andere Krant

Door Mr. Jeroen Pols

Afgelopen week deed het gerechtshof uitspraak in de zaak van belastingambtenaren Armand van N. en Harry H. tegen Jan Engel. Deze zaak toont opnieuw dat de rechtspraak de criminele werkwijze van de Nederlandse overheid afdekt. Armand en Harry zijn werkzaam bij de afdeling Externe Overheid Samenwerking (Team EOS), een samenwerkingsverband met het Openbaar Ministerie, FIOD, gemeentes en andere overheidsorganisaties dat zich richt op ontneming, ofwel afpakken van vermogen zonder wettelijke grondslag. 

Vorig jaar werden Armand en Harry als getuige gehoord in de zaak van Fort Oranje tegen de gemeente Zundert. Eerst weigerden zij te komen, want als belastingambtenaar staan Armand en Harry immers boven de wet. De rechter gaf het bevel dat ze alsnog moesten opdraven, maar uiteindelijk beriepen zij zich op de geheimhoudingsbepaling van artikel 67 Algemene Wet Rijksbelastingen zodat ze nog steeds niets hoefden te zeggen. Dit artikel was ooit bedoeld ter bescherming van de belastingplichtige zodat hij zonder vrees open kaart kon spelen tegenover de heffingsambtenaar. De Belastingdienst en de rechtspraak draaiden de strekking van dit artikel om en gebruiken de bepaling nu juist om hun eigen stiekeme handel en wandel te verhullen 

De dienst die ooit als kerntaak had om belastingen te heffen werd de afgelopen twintig jaar omgevormd tot een ondoorzichtige organisatie die systematisch burgers in de financiële ruïne drijft. De Toeslagenaffaire is illustratief voor deze werkwijze. 

Cees Engel was sinds eind jaren negentig doelwit van de Belastingdienst. Met slinkse trucjes en ongegeneerd misbruik van bevoegdheden ontnamen zij sinds 1997 tientallen miljoenen van de voormalige speler op de Rotterdamse woningmarkt. Ter afronding van hun missie schoven zij aan bij het Regionaal Informatie en Expertise Centrum (RIEC) om Fort Oranje met ruim 24 hectare eigen grond af te pakken. 

De onteigening van de camping wilde echter niet vlotten omdat de familie Engel zich met hand en tand bleef verweren. De afgelopen vijf jaar leverden talrijke rechtszaken een schat aan informatie op over de geniepige werkwijze van de overheid, maar bracht ook aan het licht dat de rechtspraak zelf doodleuk aan tafel zit als RIEC-partner. Op deze wijze lukte het om met instemming van de rechter de camping in bezit nemen. De onthullingen brachten de overheid in een steeds pijnlijkere positie, zodat ingrijpen noodzakelijk was.

Opstandige burgers maak je onschadelijk door ze financieel uit te roken. Met dit doel organiseerden Armand en Harry op 12 november 2019 een gezamenlijke inval van de Duitse Steuerfahndung en de FIOD waarbij honderden Spezialeinsatzkommandos (SEK) met machinegeweren op verschillende plaatsen tegelijk huiszoekingen deden. Bij de grootste politieactie uit de geschiedenis van Bremen werd een hele bestelwagen met procesdossiers van Fort Oranje afgevoerd. Sindsdien heeft niemand zich gemeld. De advocaat vermoedt dat de zaak na vijf jaar stilletjes gesloten wordt.  

Een dozijn opsporingsambtenaren doorzocht ook mijn woning, terwijl de gezinsleden op de bank moesten wachten. Voor de getroffen gezinnen een traumatische ervaring, niet in de laatste plaats omdat voelbaar werd hoe riskant het is om een gevecht met de overheid te leveren. Een scrupuleuze tegenstander die alle middelen inzet om haar doel te bereiken.

Ambtenaren als Armand en Harry voelen zich stoer en machtig zolang ze op de achtergrond in anonimiteit hun geniepige trucjes kunnen uithalen. Hun privéleven laten ze daar graag buiten. Dat bleek toen hun profielfoto en een omschrijving van hun werkzaamheden op de website van Fort Oranje verscheen. De landsadvocaat Pels-Rijcken ging onmiddellijk tot dagvaarding over. De rechter vond dat Jan Engel kennelijk niet begreep hoezeer de gezinnen van Armand en Harry hieronder lijden, en verbood alle verdere publicaties niet alleen over medewerkers van de Belastingdienst, maar ook alle andere ambtenaren die geen publieke functie hebben, op straffe van 25 duizend euro boete per overtreding..  

De boodschap van de rechter is duidelijk. Armand en Harry moeten ongestoord hun strafbare feiten voor de overheid kunnen plegen en gezinnen in de afgrond drijven zonder hierop aangesproken te worden. Dat is begrijpelijk, want als hun naasten meekrijgen wat voor gluiperig werk zij doen dan is de lol er snel af.  Shaming and blaming werkt.    

Meld je aan voor de nieuwsbrief