Bedankt voor dit bezoek. Viruswaarheid gaat door als Voorwaarheid!

Europees Hof schendt scheiding der machten met klimaatvonnis

Door Willem Engel

Dit artikel verscheen eerder op X.

Op 9 april 2024 oordeelde het Europees Hof voor de Rechten van de Mens  dat Zwitserland “enkele mensenrechten” heeft geschonden door niet genoeg te doen tegen klimaatverandering. Dit is een zeer ernstige schending van het principe van scheiding der machten.

Klimaatactivisten vermomd als rechters maken het nu wel erg bont. Dit vonnis is in werkelijkheid een aanslag op de welvaart en het privébezit, en is bovenal het afscheid van individuele rechten. Het collectivisme en daarmee ‘the greater good’ en ‘social justice’ vieren hoogtij bij deze door Soros geïnspireerde club.

Maar liefst 17 ‘rechters’ hielden zich bezig met dit vonnis in plaats van bijvoorbeeld het C19-schandaal en de doden door de injecties te onderzoeken.

Heel veel geneuzel; het venijn in dit vonnis zit in het opzettelijk volledig verkeerd interpreteren van  artikel 2 en 8 en het omkeren van de bewijslast, zie regels  312 t/m 318 van het vonnis.

  1. “As a result of increasing temperatures, the lives of applicants nos. 2-5 and of the members of the applicant association were at real and serious risk.”
    (“Als gevolg van de stijgende temperaturen liep het leven van verzoekers nrs. 2-5 en van de leden van de verzoekende vereniging reëel en ernstig gevaar.”)

Hier gaat het gierend fout; op welke manier is bewezen dat de klimaatverandering hogere temperaturen veroorzaakt die de eisers direct in hun gezondheid bedreigen? Hoe is dat werkelijke en ernstige risico bepaald?

  1. “The recurring heatwaves had already led to heat-related excess mortality and morbidity in the older-women group”
    (“De terugkerende hittegolven hadden al geleid tot hittegerelateerde oversterfte en morbiditeit in de groep oudere vrouwen”.)

Vreemd, in de jaren 40 van de vorige eeuw waren er veel meer hittegolven. Wat hier in werkelijkheid gebeurt is sinister, iedereen die de zogenaamde hittedoden heeft gevolgd, weet dat er geen hogere sterfte is door hitte, maar wel door de injecties.

  1. “there was evidence of the seriousness of the risk presented to the applicants by ongoing climate change and proof that the applicants had, owing to their chronic diseases, already suffered harm and continued to be at particularly high risk.”
    (“er was bewijs voor de ernst van het risico dat verzoekers liepen door de voortdurende klimaatverandering en het bewijs dat verzoekers, vanwege hun chronische ziekten, al schade hadden geleden en nog steeds een bijzonder hoog risico liepen.”)

Hier komt misschien wel het meest ernstige. Dus de staat moet er alles aan doen, inclusief het afnemen van de rechten en welvaart van de overgrote groep die geen risico loopt, om mogelijk het leven van een paar ouderen te verlengen met een paar maanden. Dit klinkt weer erg als covid. Dit is de One Health approach.

  1. “Even assuming that there was any lack of certainty as to the effects of climate change, consistent with the principle that the Convention could not be interpreted in a vacuum, the precautionary principle would have to be applied, so as to encompass the concepts of directness, inevitability and irreversibility.”
    (“Zelfs in de veronderstelling dat er een gebrek aan zekerheid is over de gevolgen van klimaatverandering, zou, in overeenstemming met het beginsel dat het verdrag niet in een vacuüm kan worden geïnterpreteerd, het voorzorgsbeginsel moeten worden toegepast, zodat de concepten van directheid, onvermijdelijkheid en onomkeerbaarheid worden omvat.”)

Het voorzorgsprincipe is hier natuurlijk totaal verkeerd toegepast, want als je niet weet of het schaadt, dan dus niet doen: “first, do no harm”. Dit soort maatregelen neem je ZELF.

  1. “Moreover, in this latter context, the argument of States that their emissions were only a small contributing cause to climate change (the so-called “drop-in-the-ocean argument”) had been rejected.”
    (“Bovendien werd in deze laatste context het argument van staten verworpen dat hun emissies slechts een kleine bijdrage leverden aan de klimaatverandering (het zogenaamde ‘druppel-op-de-oceaan-argument’).”)

Proportionaliteit wordt hier kaltgestellt, geheel tegen alle jurisprudentie en verdragen in. Natuurlijk moet er altijd worden nagegaan wat het effect is van de eventuele maatregelen, en natuurlijk moet er een afweging gemaakt worden tussen de schade die wordt voorkomen en de schade die wordt veroorzaakt. Als de waarborgen op deze manier buiten beschouwing worden gelaten, zijn er geen waarborgen.

  1. “In any event, proof of a direct causal link was not a necessary precondition for Article 8 to be engaged (citing Tătar v. Romania, no. 67021/01, § 107, 27 January 2009).”
    (“In ieder geval was het bewijs van een direct causaal verband geen noodzakelijke voorwaarde om artikel 8 te kunnen inroepen (onder verwijzing naar Tătar tegen Roemenië, nr. 67021/01, § 107, 27 januari 2009).”)

Knettergek, maar met C19 was dit precies hetzelfde. Ik herinner mij nog een vonnis van Jacco Jansen over de coronahoester: Ondanks dat de agenten niet ziek werden en zij ook niet in de risicogroep vielen, was de vrees die zij hadden reëel en daarmee was het dan wel geen fysieke mishandeling, maar wel bedreiging met ernstig letsel omdat de agenten daar in geloofden.

Samenvattend

Samenvattend – we hebben dit bij C19 al vaak gezien, het is verbonden via de One Health-ideologie:

  • Omkering tot schuld, tenzij onschuld bewezen is.
  • De offers worden gebracht door de gezonden.
  • De vermoede angst of risico’s zijn leidend, deze worden bepaald door de nieuwe priesters, ook wel staatswetenschappers genoemd.
  • Mensenrechten zijn niet fundamenteel meer, de groepsrechten gaan daarboven.
  • De waarborgen zijn buiten werking, rechtvaardigheid gaat alleen nog maar over procedure, niet meer over waarheid.

Het klimaatverhaal is net als het C19-verhaal een grote scam waarmee een coup wordt gepleegd.

Meld je aan voor de nieuwsbrief