Bedankt voor dit bezoek. Viruswaarheid gaat door als Voorwaarheid!

Regering door het volk: kan dat?

Door GIGI FOSTER, MICHAEL BAKER, PAUL FRIJTERS

 


Het originele Engelstalige artikel vindt u hier.

 

De Gettysburg Address juichtte een “regering over het volk, door het volk, voor het volk” toe, waarin de idealen van de Verlichting doorklinken: gelijkheid voor allen en bevrijding van het juk van tirannieke heersers.

Sinds 1863, toen Abraham Lincoln zijn iconische toespraak hield, is de “regering over het volk” zonder haperen doorgegaan. Er is nooit gebrek geweest aan individuen die over anderen wilden regeren, hetzij door verkiezing, staatsgreep, of geboorterecht. Het volk wordt grondig (van voor tot achteren) geregeerd, vooral tegenwoordig.

De “regering voor het volk” heeft zijn ups en downs gehad. Elke regering beweert dat zij voor het volk regeert – het zou politieke zelfmoord zijn om die bewering niet te doen in een ontwikkelde westerse samenleving – maar mensen hebben de neiging eerst voor zichzelf te zorgen voordat zij anderen helpen. Wanneer mensen in machtsposities zijn geplaatst, hebben zij die posities gewoonlijk misbruikt om méér macht en rijkdom voor zichzelf te vergaren. 

Als slagzin is “regering voor het volk” echter een daverend succes. Zelfs de swastika (het hakenkruis) van de nazi’s symboliseerde welvaart en geluk (afgeleid van het Sanskriet svastika, dat “goed om te bestaan” betekent). In deze tijd, zoals zo vaak in het verleden, is het de realiteit dat de regering alleen in naam “voor het volk’’ is. We hebben wat dat betreft in Nederland betere tijden gekend, zoals de periode 1950-2010 die welhaast idyllisch lijkt vergeleken met nu.

Het is de zin “regering door het volk” die altijd het meest problematisch is geweest.

Maar we hebben verkiezingen!

Verkiezingen van politici mogen dan worden bejubeld als het toppunt van democratie, maar die verkiezingen belichamen noch het Atheense idee van democratie, noch, vooral niet in dit moderne media tijdperk, het idee van “regering door het volk”. Integendeel, verkiezingen zijn een elitair systeem waarmee “mannen en vrouwen van hoog aanzien” macht verkrijgen over anderen – uiteraard voor hun eigen bestwil! De moderne representatieve democratie is verwant aan een aristocratische marketingstrategie, waarin clubs van belangrijke mensen zich specialiseren in hoe ze anderen zover kunnen krijgen dat ze hun meer macht geven. Zo zijn politieke dynastieën en opleidingsinstituten ontstaan om deze strategie in te stampen en te perfectioneren. Onze huidige Nederlandse politici zijn die carrousel veelal ingestapt als studenten, met of zonder WEF-speldje. 

Politici doen tegenwoordig hun uiterste best om coalities te smeden met de media en met rijke personen die daar zendtijd voor hen kunnen kopen. Een elite groep van professionele lobbyisten) is opgeklommen tot de top van ons “democratische” systeem. Dit systeem beloont niet het vermogen om leiding te geven of om de behoeften van het volk voorop te stellen, maar het vermogen om anderen te overtuigen. Dit is gewoon nog meer “regering over het volk”.

Dus met een handwuiving naar zogenaamde “vrije en eerlijke verkiezingen,” en behalve op een paar vreemde plekken op de wereld zoals Zwitserland, wordt het gedeelte “door het volk” van Lincolns visie in moderne democratische landen ronduit genegeerd. De heersende elites denken graag dat de bevolking niet in staat is goede beslissingen te nemen en hun leiding nodig heeft. De politieke elites spreken denigrerend over bewegingen die erop gericht zijn de bevolking meer zeggenschap te geven in nationale aangelegenheden door de term “populisme” te gebruiken; hun negatieve gebruik van die term geeft perfect weer hoe de gekozen klasse en hun vriendjes denken over gewone mensen.

Het ontbreken van een regering “door het volk” is al meer dan 30 jaar een kernprobleem in onze samenlevingen, vooral in de VS, waar obscene hoeveelheden geld schaamteloos in het elitaire verkiezingsspel zijn binnengeslopen. Er is te veel regering over het volk in plaats van door het volk, wat leidt tot wijdverspreide apathie onder de bevolking, die daardoor vatbaarder wordt voor misbruik. Misbruik vindt plaats als men niet opkomt voor zijn rechten. Blijvende waakzaamheid en opkomen voor jezelf als er met je gesold wordt, is de enige manier om op te treden tegen degenen die steeds weer in de verleiding komen om met je te sollen.

In de afgelopen twee tot drie jaar hebben we een enorme achteruitgang in de levensstandaard gezien, maar in Angelsaksische landen is die neerwaartse spiraal bij de onderste 50% van de samenleving sinds de jaren tachtig versneld (ten minste, als je het goed meet, door bijvoorbeeld te kijken naar hun kansen zich een huis te veroorloven). Het jaar 2020 luidde een nieuwe fase van terugval van de levensstandaard in. Alleen de top van de samenleving is nu welvarend, terwijl de rest in alle opzichten achteruitgaat: hun gezondheid, rijkdom, opleiding, vooruitzichten op een eigen huis, vermogen om te reizen, zelfrespect, talloze vrijheden en toegang tot betrouwbare informatie liggen allemaal onder ongekend vuur. Er is een nieuwe middeleeuwse maatschappij ontstaan met een paar stamhoofden en een heleboel mishandelde onderdanen.

Macht (terug) aan het volk!

Om aan deze valkuil te ontsnappen, hebben bevolkingen hoop nodig. Om te kunnen hopen, heeft men een plan en een strijdkreet nodig. De boodschap van de Gettysburg Address is nog steeds een goede. Laten we die echt serieus nemen.

Hoe zou “regering door het volk” eruit zien, en welke kernveranderingen zou een hervormingsbeweging moeten bepleiten om Lincolns visie werkelijkheid te laten worden? Wij stellen een combinatie van twee elkaar aanvullende hervormingen voor, die beide tot doel hebben de thans geregeerde massa’s daar weer een plek te geven waar de macht zit. De eerste hervorming moet het volk, de massa, de rol toebedelen om leiders van de openbare dienstverlening aan te stellen en de tweede zou de massa betrekken bij de momenteel disfunctionele informatievoorziening (d.w.z. de mediasector). Op de eerste zullen we nu ingaan, op de tweede in een volgend artikel.

De belangrijkste taak die het publiek weer voor zich moet opeisen is die van het aanstellen van zijn leiders. Verkiezingen van politici volstaan niet, wanneer het moderne staatsapparaat honderden bureaucratische topfuncties kent met aanzienlijke bevoegdheden om via grootschalige beslissingen over de besteding van middelen de macht van het volk uit te oefenen.

De “macht van het volk” – de macht die de natiestaat vertegenwoordigt – is evenmin alleen in de overheidsbureaucratie te vinden. Door de staat gefinancierde universiteiten, scholen, ziekenhuizen, bibliotheken, bureaus voor de statistiek en andere instellingen profiteren ook van de middelen en het “logo” van de staat en putten dus uit die macht waarvan de uiteindelijke bron de bevolking van dat land is. De leiders van dergelijke organisaties en van de verschillende takken van deze staatsbureaucratie moeten eerlijkheidshalve op hun beurt weer geleid worden door mensen gekozen door diezelfde bevolking gekozen en niet slechts uit haar gelederen! 

Ons voorstel is dat benoemingen voor alle leidinggevende functies in ziekenhuizen, universiteiten, nationale mediabedrijven, regeringsdepartementen, wetenschappelijke en statistische bureaus, rechtbanken, politiekorpsen, enzovoort – kortom, de leiding van wat de “administratieve staat” of de “deep state” is gaan heten – rechtstreeks door het volk moeten worden gedaan.

Men zou zelfs kunnen aanvoeren dat dit eveneens zou moeten gelden voor strategische functies in grote rechtspersonen die op openbare dienstverlening zijn gericht, ook al behoren zij technisch gezien tot de particuliere sector, omdat die ook grote gevolgen kunnen hebben op bevolkingen in hun greep. Dit zou betekenen dat aan de bovenstaande lijst, ongeacht de sector, topfuncties moeten worden toegevoegd bij rechtspersonen zoals waterleveranciers, elektriciteitscentrales, grote liefdadigheidsinstellingen, grote mediabedrijven, ziekenhuizen en universiteiten.

Hoe krijg je dit voor elkaar? Wij denken aan een methode, die redelijk goed werkte in het oude Griekenland en Rome, om de bevolking te mobiliseren en te organiseren om anderen te beoordelen. Ook minder lang geleden werkte die methode in Italiaanse stadsstaten, en vandaag de dag is zij alomtegenwoordig in Angelsaksische rechtbanken: de jury van burgers. De vele voordelen van het geven van een krachtige en directe stem aan burgers bij de selectie van leiders door middel van een jury van burgers omvatten onder meer het bevorderen van diversiteit van denken en het afbreken van de monoculturen die onze openbare instellingen in hun macht hebben. Tegelijkertijd kunnen zij fungeren als een bolwerk tegen de macht van de nieuwe particuliere heersers die het beleid op veel aspecten van onze economie en cultuur zijn gaan beheersen.

In een jury, in tegenstelling tot bij een verkiezing, letten mensen goed op en praten ze echt met elkaar, vooral als ze het gevoel hebben dat zij echt degenen zijn die over iets belangrijks beslissen. In een jury zullen zij zich eerder verantwoordelijk voelen en hun taak serieus nemen dan wanneer zij eens in de zoveel jaar samen met miljoenen anderen een stem uitbrengen.

Wij stellen jury’s voor van, laten we zeggen, 20 willekeurig gekozen burgers, waarvan elke jury één aanstelling doet en daarna ontbonden wordt. Deskundigheid in specifieke disciplines is niet vereist voor juryleden, net zoals juryleden die het vonnis in een witwaszaak bepalen, geen diploma in financiën of boekhouding hoeven te hebben. Jury’s die bij het nemen van een beslissing toch enige deskundige begeleiding wensen, kunnen die begeleiding gemakkelijk krijgen.

Praktisch gezien zou een geavanceerd apparaat nodig zijn om de jury’s administratief te ondersteunen. Dit zou deels bestaan uit een combinatie van oudgedienden – burgers die al eerder deel hebben uitgemaakt van jury’s – en een zuiver administratieve organisatie die de jury’s en haar benoemingen coördineert. Juryleden moeten niet te horen krijgen wie ze moeten zoeken, wat de selectiecriteria zijn of iets van dergelijke “beïnvloeding” wat neer zou komen op de wensen van de bestaande machthebbers. Via dit systeem wordt vertrouwen gesteld in de bevolking, net zoals in het ontwikkelde Westen vertrouwen wordt gesteld in markten in plaats van in centrale planning.

De bevolking rechtstreeks en jaarlijks betrekken bij de benoeming van duizenden leiders in het land is een stap in de richting van regering door het volk. Door de wurggreep van het grote geld en de professionele “ lobbyisten” van de samenleving op deze manier te doorbreken, ontstaan nieuwe burgerlijke instellingen. Deze zijn onafhankelijk van verkiezingen die geleid worden door de media of van de toplagen in de staat en het bedrijfsleven, waardoor de macht van de publieke sector wordt overgeheveld naar de burgers die zij geacht worden te dienen. Van Trias Politica naar Quatro Politica: de wetgevende, uitvoerende, rechtsprekende, en de (nieuwe!) aanwijzende macht.

U kunt er zeker van zijn dat deze echte overdracht van macht aan het volk fors zal worden tegengewerkt door de meeste figuren uit de elite en haar organisaties. Ze zullen luidkeels elke reden verkondigen die ze kunnen bedenken waarom het een krankzinnig, onmogelijk idee is en “experts” uit hun netwerken inschakelen om luidkeels te verkondigen hoe dwaas het is om zo’n idee zelfs maar voor te stellen. Deze venijnige spot geeft precies de noodzaak weer hoezeer we hun greep op de macht moeten loswrikken en het systeem dat zij in hun eigen voordeel hebben verankerd, moeten veranderen.

Net als Lincoln roept ons tijdperk wederom op tot een “nieuwe geboorte van vrijheid”, niet alleen voor de Verenigde Staten, maar ook voor Nederland. Ook hier eisen liefde en waarheid dat “regering over het volk, door het volk, voor het volk, niet van de aardbodem zal verdwijnen”.

 

Meld je aan voor de nieuwsbrief