Bedankt voor dit bezoek. Viruswaarheid gaat door als Voorwaarheid!

Wie haat zaait

Door Jeroen Pols

Dit artikel verscheen eerder in    , Nr. 7

Het Global Risk Report 2024 van het World Economic Forum ziet desinformatie als grootste globale bedreiging, boven klimaat, cyberaanvallen of stijgende kosten voor levensonderhoud. Dat verbaast niet, de mainstream media verliest in rap tempo invloed en wereldwijd vinden intussen miljoenen mensen de weg naar alternatieve nieuwsmedia.

Het is de ultieme angstdroom van de globale kwelgeesten, de zelfbenoemde elite die decennialang tijdens jaarlijkse WEF-bijeenkomsten ongestoord en in volstrekte anonimiteit plannetjes maakten om de wereldbevolking te geselen. Langzaam maar zeker worden zijzelf en hun vileine plannen ontmaskerd. Klimaat, stikstof, oorlog, migratie of gender – mensen doorzien de manipulatie. Hoog tijd dus voor rebuilding trust, het thema van de laatste top in Davos.

De oplossing is voorspelbaar en weinig creatief, de onderdrukking van andersdenkenden en afwijkende meningen gaat komende tijd in de hoogste versnelling. Men laat er geen gras over groeien. Initiatieven tot radicale wetgeving, zowel vanuit Europa als op nationaal niveau, geven een beangstigend voorproefje van hetgeen ons te wachten staat.

Zo nam het Europees Parlement afgelopen week een resolutie aan waarin zij met ruime meerderheid de Europese Raad oproept om haatzaaiende uitlatingen en haatmisdrijven op te nemen in de categorie “EU-strafbare feiten”. Een bizarre stap, deze EU-lijst beperkt zich namelijk tot feiten van bijzonder zware criminaliteit met grensoverschrijdende aspecten zoals terrorisme, mensenhandel, drugs- en wapenhandel, witwassen, valsemunterij, en georganiseerde criminaliteit.

Als het aan de Europarlementariërs ligt, worden uitingsdelicten dus aan dit rijtje toegevoegd, terwijl het parlement zelf opmerkt dat een gemeenschappelijke definitie van haatmisdrijven of haat zaaien ontbreekt.

Het gaat hier dan ook om een rekbaar begrip dat zich bij uitstek leent voor vervolging van politieke tegenstanders. Voldoende is dat een uiting enigszins denigrerend is voor een persoon of groep, of dat er sprake is van negatieve stereotypering. De bewering op sociale media dat er maar twee geslachten zijn, vormt daarmee bijvoorbeeld al een misdrijf gelijk aan terrorisme of mensenhandel.

Het is een vangnetbepaling die vergaande vormen van censuur legitimeert en elke vorm van kritiek in de kiem smoort. Het voorstel is daarmee geen symptoom van verstandsverbijstering maar pure kwaadaardigheid. Het creëert een met de vroegere DDR vergelijkbare situatie waar de grenzen van de vrijheid van meningsuiting niet gedefinieerd waren en mensen uit voorzorg elke kritiek en discussie vermeden om strafrechtelijke vervolging te voorkomen.

De Duitse minister van Binnenlandse Zaken Nancy Faeser (SPD) gaat nog verder, en grijpt het door de media valselijk geframede ‘Potsdamincident’ aan tot het nemen van nog radicalere maatregelen tegen ‘nieuw rechts’. In Potsdam spraken AfD- en CDU-politici over repatriëring van honderdduizenden uitgeprocedeerde vluchtelingen. Het ‘journalistenplatform’ Correctiv, gesubsidieerd door de overheid en ‘filantropen’ als George Soros, sprak van een extreemrechtse bijeenkomst vergelijkbaar met de beruchte Wannseeconferentie waar in de Tweede Wereldoorlog de Endlösung – de uitroeiing van de Joden – werd bekokstoofd. Duizenden gingen vervolgens de straat op om te demonstreren tegen het ‘fascistische’ AfD.

Faeser wil nu de strafbaarheid van ‘haatmisdrijven’ niet meer beperken tot uitingsdelicten maar ook financieringsbronnen aanpakken. In de toekomst krijgen inlichtingendiensten bevoegdheden om geldstromen te screenen van personen of organisaties die de vrije democratische basisorde in gevaar kunnen brengen. Dit potentiële gevaar moet als nieuw criterium gaan gelden. Daarmee overschrijdt zij een nieuwe grens. Zij zet met haar maatregel Duitsland tachtig jaar terug in de tijd. In het Derde Rijk, tussen 1933 en 1945, pakten de nazi’s hun tegenstanders en hun geldschieters aan door economische uitsluiting en onteigening van banktegoeden en eigendommen. Niet de AfD gedraagt zich fascistisch, maar de Duitse regering.

Berlijn zint al een tijd op een verbod van de AfD, die volgens opiniepeilingen een derde van het Duitse electoraal achter zich heeft. Donateurs zullen zich twee keer bedenken alvorens oppositiegroepen te steunen die zich kritisch uitlaten over de staat. Dat kan immers hun financiële ondergang betekenen. In andere landen zijn vergelijkbare maatregelen te verwachten.

Kennelijk had de uit Louisiana afkomstige politicus en publicist Huey Long in de jaren ’20 een vooruitziende blik. De fascisten doen zichzelf in de toekomst voor als antifascisten, zei hij. De nood is kennelijk zo hoog dat er geen taboes meer bestaan. Dat is dan ook meteen het enige lichtpuntje in deze ontwikkeling.

 

Meld je aan voor de nieuwsbrief